Filed under: نماتودها

تشخیص دیروفیلاریا ریپنس با کمک سلفی

عکس‌های سلفی یک زن به او کمک کرد تا حرکات یک مهمان ناخوانده‌ را زیر نظر بگیرد؛ یک کرم انگلی پرسه‌زن که در صورتش زندگی می‌کرد. خوشبختانه، پزشکان توانستند این آفت مزاحم را که احتمالاً در خارج از کشور از طریق نیش پشه گرفته بود، بدون هیچ مشکلی خارج کنند.
داستان ناراحت‌کننده این زن در یک گزارش مورد توسط پزشکان وی در مجله معتبر New England Journal of Medicine منتشر شده است. براساس این گزارش، این زن ۳۲ ساله دو هفته پس از خارش و وجود یک برآمدگی سوزش‌آور و متحرک در صورت، تصمیم می‌گیرد که به چشم‌پزشک مراجعه کند. این برآمدگی در ابتدا، زیر چشم چپش بود (شکل A). پنج روز بعد به بالای چشم چپ (شکل B) و ۱۰ روز بعد از آن، روی لب لب بالایی‌اش (شکل C) می‌رود. زن از عکس‌های سلفی‌اش برای توضیح گرفتاری‌اش به پزشک استفاد کرد و عیناً از همان‌ سلفی‌ها در مقاله مذکور نیز استفاده شده است.
پزشک، یک ندول کشیده و متحرک در پلک چپ این زن پیدا کرد و آن را در یک عمل جراحی با کمک فورسپس خارج کرد (شکل D). سپس از تست DNA برای شناسایی مجرم استفاده شد، که یک نماتود انگلی معروف به دیروفیلاریا ریپنس (Dirofilaria repens) بود.
دیروفیلاریا ریپنس بومی آمریکا نیست، اما در مناطق زیادی از اروپا و آسیا شایع است و آن‌گونه که مشخص شد، این زن تازه از سفری به روسیه بازگشته بود و در آنجا از یک منطقه روستایی خارج از مسکو بازدید کرده بود. او همچنین به خاطر می‌آورد که پشه‌های زیادی، که ناقل این کرم هستند، او را نیش زده‌اند. دیروفیلاریا ریپنس، همچون پسرعمویش دیروفیلاریا ایمیتس معروف به کرم قلب (heartworm)، تمایل خاصی به انسان ندارد و عموماً انگل سگ‌ها و سایر گوشتخواران است؛ اما گاهی از انسان‌ها هم قربانی می‌گیرد.
برخلاف برخی دیگر از کرم‌های انگلی که برای پاکسازی و درمان‌شان به داروهای ضدانگلی نیاز است، خارج کردن ساده دیروفیلاریا ریپنس از پوست،‌ برای معالجه کفایت می‌کند. بیشتر آلودگی های انسان با تنها یک کرم غیربارور رخ می‌دهد که جز برانگیختن سیستم ایمنی میزبان کاری نمی‌کند و به صورت گیرانداختن کرم در یک ندول در زیر پوست مشخص می‌شود (اما در موارد نادر، کرم می‌تواند موجب آسیب جدی‌تر به اندام‌های بدن شود).
این زن بیمار، بهبودی کامل یافت؛ یعنی این آلودگی هیچ مشکل خاصی ندارد، به غیر از خاطره‌ای ناخوشایند از یک رشته نودل زنده که به صورت مجانی و برای حداقل دو هفته برای خودش در زیر پوست‌‌مان می‌خزد. با این حال، گاهی می‌تواند بدتر از این هم باشد: برخی از کرم‌های دیروفیلاریا ریپنس تا ۱۰ سال هم زنده می‌مانند.
لینک مقاله: https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMicm1716138
لینک خبر: air.ir/eq6

نوشتن دیدگاه شهریور ۱۴, ۱۳۹۷

سنتز و ترشح کانابینوئیدها توسط برخی نماتودها

دفعه بعد که خواستید از چیزی شکایت کنید، وضعیت کرم روده را به یاد بیاورید که نه تنها باید از پس خوردن و زادوولد در حصار تنگ بدن موجود دیگری برآید، بلکه باید مانع از تخریب و تجزیه خودش توسط میزبان شود؛ یعنی جاخالی دادن و فرار از برابر سیستم ایمنی و التهاب، که پاسخ طبیعی بدن میزبان به هر حمله خارجی است. [جسارت بنده تلقی نشود، برای رعایت امانت در ترجمه است!]
محققان دانشگاه کالیفرنیا دریافته‌ا‌ند که نماتود نیپواسترونژیلوس برازیلینسیس (Nippostrongylus brasiliensis) با ترشح اندوکانابینوئید‌ها، شانس بقای خود در موش میزبانش را افزایش می‌دهد. این ملکول‌ها به داشتن اثر ضدالتهابی شناخته می‌شوند؛ و البته همان ماده مؤثره مخدر حشیش است که توسط گیاه شاهدانه (Cannabis) تولید می‌شود. در همین حال، موش میزبان هم اندوکانابینوئیدهای خود را آزاد می‌کند که به نظر می‌رسد که درد ناشی از نفوذ و حرکت کرم‌ها را خنثی می‌کند و باعث دو برابر شدن دوز ضددردها در بدن موش می‌شود.
این، یافتهٔ هیجان‌انگیزی برای علم انگل‌شناسی و نویدبخش درمان جدید برای کرم‌های انگلی است. چراکه می‌توان نتیجه‌ گرفت که ژنهای مشابهی در کرم‌های انگلی انسان برای تنظیم و ترشح اندوکانابینوئیدها وجود دارد. سیستم اندوکانابینوئید (ECS) بسیار «حفاظت‌شده» است، به این معنی که پیدایش آن به زمانی بسیار قبل از جدا شدن مسیر اجداد موش‌ها و کرم‌ها در درخت زندگی برمی‌گردد. علم هنوز در ابتدای مسیر شناسایی این سیستم است، اما به‌نظر می‌رسد که کارکردهای زیادی دارد: اشتها، خلق و خوی و حافظه را تنظیم می‌کند و پذیرای انواع مشتقات گیاه شاهدانه است.
چرخه زندگی این انگل بسیار شبیه آسکاریس و کرم‌های قلابدار انسان است. لارو انگل از خاک به پوست نفود می‌کند سپس همراه با جریان خون به قلب راست و بعد به ریه می‌رسد در آنجا رشد کرده و در داخل بافت ریه حرکت می‌کند باعث تخریب و التهاب می‌شود. نوزاد کرم همراه با خلط یا سرفه وارد دهان و بعد از بلع، وارد روده می‌شود و در آنجا به داخل مخاط فرو می‌رود. بعد از جفتگیری،‌ تخم‌های کرم از طریق مدفوع به خارج دفع شده و در خاک مناسب می‌رسند و لاروها خارج‌شده از تخم، موش‌های دیگر را آلوده می‌کنند.
موش آلوده به نیپواسترونژیلوس، به راستی موجود بدبختی است، اما کاملاً هم بی‌دفاع نیست. خانم Meera Nair ایمونولوژیست دانشگاه کالیفرنیا و محقق اصلی این مطالعه می‌گوید: «اندوکانابینوئید‌ها روی سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارند، آنها التهاب و درد را کاهش داده و نیز تغذیه را بهبود می‌دهند؛ به همین دلیل است که کانابیس برای درمان سرطان نیز استفاده می‌شود. میزبان و کرم هر دو با ترشح این ملکول‌، ‌بهترین همکاری را برای بقا و رابطه دوطرفه خودشان انجام می‌دهند.»
وی همچنین امیدوار است که با شناخت نقش و عمل این ملکول در کرم‌ها، بتوان نسل جدیدی از داروها را برای عفونت‌های انگلی ساخت.
به‌علاوه دانشمندانی اکنون در حال تحقیق در عرصه کرم‌درمانی (helminthic therapy) یعنی استفاده بالقوه از کرم‌های انگلی برای درمان اختلالات خودایمنی مانند بیماری سلیاک (Celiac) هستند که مکانیسم واقعی آن هنوز روشن نیست. آیا سیستم اندوکانابینوئید در این زمینه نقش دارد و حلقهٔ مفقوده در شناخت ما از توانایی کرم‌ها در کاستن از التهاب نیست؟
لطفاً برای اطلاع بیشتر از جزئیات، به مقاله مربوط به این تحقیق رجوع کنید (لینک زیر) که در مجله معتبر Infection and Immunity چاپ شده است.
پی‌نوشت: البته قبلاً ثابت شده است که برخی کرم‌های انگلی، به‌ویژه همین نیپواسترونژیلوس، موادی شبه‌مورفین (اوپیوئید) در داخل بدن میزبان و نیز در محیط کشت ترشح می‌کنند و اثرات آنها در کاهش درد و افت سیستم ایمنی مطرح شده است. از قضا، این پدیده، موضوع سمینار بنده در زمان دانشجویی بود.
لینک مقاله: https://iai.asm.org/content/early/2018/08/07/IAI.00441-18
لینک خبر: https://www.wired.com/story/worms-cannabinoids

نوشتن دیدگاه شهریور ۱۳, ۱۳۹۷

نوبل پزشکی ۲۰۱۵ به انگل‌شناسی رسید!

جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۵ به طور مشترک به سه نفر به خاطر اکتشافاتی که در زمینه داروهای جدید ضد انگلی داشتند، تعلق گرفت. مراسم رسمی اعطای جوایز نوبل توسط پادشاه سوئد، در دهم دسامبر امسال در استکهلم برگزار خواهد شد. سهم هر یک از این سه برنده به این صورت است که نصف جایزه به خانم یویو تو (Youyou Tu) چینی به خاطر کشف داروی ضد مالاریای آرتمیسینین (Artemisinin) و و نصف دیگر آن به صورت مشترک به «ویلیام کمپل» (William Campbell) ایرلندی و «ساتوشی اومورا» (Satoshi Ōmura) ژاپنی برای کشف داروی ضد نماتودی آیورمکتین (Ivermectin) داده خواهد شد.

youyou_tuخانم «یویو تو» ۸۵ ساله (متولد ۱۹۳۰)، در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه پزشکی پکن فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ به عنوان دانشیار در آکادمی پزشکی سنتی چینی مشغول به کار بود و اکنون نیز استاد ارشد این آکادمی است. او نخستین دانشمند چینی است که موفق به دریافت جایزه نوبل در علوم شده است. داروی آرتمیسینین که وی آن را از گیاه (Artemisia annua) (خاراگوش یا افسنطین) استخراج کرده است، جان میلیون‌ها نفر از بیماران مبتلا به مالاریا را نجات داده است. شاید جالب باشد که بدانید خانم تو به پروفسور سه نه (ٰProfessor of Three Noes) معروف است؛ چرا که وی نه دارای مدرک تحصیلات تکمیلی (PhD) است، نه در خارج از چین مطالعه و تحقیق کرده است، و نه عضو آکادمی علوم ملی چین است. تا سال ۱۹۷۹ در چین هیچ برنامه‌ای برای تحصیلات تکمیلی و عالی وجود نداشت و این کشور از بقیه دنیا منزوی بود. پروفسور یویو تو امروزه به عنوان یک نمونه بارز از اولین نسل کارگران پزشکی از زمان تأسیس جمهوری خلق چین در ۱۹۴۹ شناخته می‌شود.

william_Campbellآقای «ویلیام کمپل» که او هم ۸۵ ساله و متولد ۱۹۳۰ است، مدرک کارشناسی جانورشناسی خود را از دانشگاه دوبلین و مدرک دکترای خود در سال ۱۹۵۷ را از دانشگاه ویسکانسین مدیسون آمریکا دریافت کرد. کمپل پس از آن تا سال ۱۹۹۰ در موسسه تحقیقات درمانی مرک (Merck) به کار مشغول شد. وی اکنون یکی از اساتید برجسته تحقیق در دانشگاه درو (Drew) در نیوجرسی آمریکاست. ویلیام کمپل که تابعیت آمریکا را نیز دارد، دومین ایرلندی است که به افتخار دریافت جایزه نوبل نایل شده است.

satoshi_omuraآقای «ساتوشی اومورا» دارای دو مدرک PhD است. اولین دکترای خود را در سال ۱۹۶۸ در رشته داروشناسی از دانشگاه توکیو و دومین مدرک را در سال ۱۹۷۰ در رشته شیمی را از دانشگاه علوم توکیو دریافت کرد. وی اکنون استاد برجسته دانشگاه کیتاساتو (Kitasato) است.
ویلیام سی کمپل و ساتوشی اومورای که هر کدام یک چهارم این جایزه را دریافت می‌کنند، داروی آیورمکتین را کشف کرده‌اند که باعث کاهش بروز بیماری کوری رودخانه‌ای و فیلاریازیس لنفاوی شده و همچنین علیه تعداد زیادی از بیماری‌های انگلی کارآمد بوده است. تیم تحقیقاتی وی سویه‌ای از باکتری خاکزی استرپتومایسس اَورمیتیلیس Streptomyces avermitilis را شناسایی و جداسازی کردند که ماده اَورمکتین Avermectin را ترشح می‌کند که دارای خواص ضد انگلی است. ویلیام کمپل با استفاده از این باکتری و ماده آورمکتین، توانست داروی ضدانگلی آیورمکتین Ivermectin را سنتز کند که دارای تأثیر بیش‌تر و سمیت کم‌تری نسبت به پیشسازش یعنی اَورمکتین بود. این دارو امروزه بر علیه بسیاری از عفونت‌های انگلی نماتودی و نیز بیماری گال کاربرد وسیعی دارد.

دیپلم افتخار جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۵

منبع اصلی: سایت انجمن انگل‌شناسی ایران
پی‌نوشت: در همین رابطه پیشنهاد می‌شود تا پست قبلی را (این لینک) که حاوی اطلاعاتی کلی درباره جایزه نوبل است، هم ببینید.

۲ Comments آبان ۷, ۱۳۹۴

جایزه نوبل پزشکی

بالاخره پس از سال‌های زیاد، دوباره جایزه پزشکی نوبل ۲۰۱۵ به طور کامل به رشته انگل‌شناسی مرتبط بود. جایزه امسال به صورت مشترک به سه نفر که در تحقیقات مربوط به ساخت دو داروی ضدانگلی آرتمیسینین (Artemisinin) و آیورمکتین (Ivermectin) نقش داشتند، تعلق گرفت و این، انگیزه‌ای شد تا دنبال اطلاعات بیش‌تری در مورد جوایز نوبل و بطور خاص نوبل پزشکی باشم که در اینجا با شما به اشتراک می‌گذارم.
جوایز نوبل (Nobel Prize) مجموعه‌ای از جوایز است که هر ساله  به افرادی شاخص در شش زمینه مختلف شامل شیمی، فیزیک، ادبیات، اقتصاد، صلح، و فیزیولوژی/پزشکی اعطاء می‌شود. این جایزه بر اساس وصیت آلفرد نوبل (۱۸۹۶-۱۸۳۳)، مخترع سوئدی بنا گذاشته شد. نوبل حدود ۳۵۵ اختراع مختلف داشت که مهم‌ترین آن دینامیت است. او فردی ثروتمند، و مالک یک کارخانه فولاد بود که در زمینه ساخت تسلیحات از جمله لوله‌های توپ جنگی فعالیت داشت. آنچه که منشاء و انگیزه وی در بنیان‌گذاشتن این جایزه در سال آخر عمرش شد، دیدن مقاله‌ای در یک روزنامه فرنسوی بود که در آن، به وی لقب تاجر مرگ داده شده بود.

آلفرد نوبل

جوایز مربوط به شیمی، ادبیات، صلح، فیزیک، و فیزیولوژی یا پزشکی برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ اهدا شدند؛ اما جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۸ توسط  بانک مرکزی سوئد به این مجموعه اضافه شده است. از ۱۹۰۱ تا کنون (۲۰۱۵)، جمعاً ۵۷۳ جایزه نوبل به ۸۷۰ نفر و ۲۳ سازمان داده شده است. همه جوایز در استهکلم و طی مراسم خاصی به افراد داده می‌شود به جز جایزه صلح که دراسلو، پایتخت نروژ اهدا می‌شود. مسئولیت تعیین برندگان، تهیه و اعطا جوایز به عهده کمیته‌های خاصی از چهار نهاد مختلف در دو کشور سوئد و نروژ است. در این رابطه، جوایز شیمی، فیزیک و اقتصاد از سوی آکادمی سلطنتی علوم سوئد، جایزه نوبل در فیزیولوژی یا پزشکی از سوی انستیتوکارولینسکای سوئد، جایزه ادبیات از سوی فرهنگستان سوئد و بالاخره جایزه صلح بر خلاف بقیه، نه از طرف سوئد، بلکه از سوی یک کمیته نوبل در نروژ اعطاء می‌شوند.
هر جایزه نوبل شامل یک مدال طلا، یک دیپلم افتخار و مبلغی پول نقد است. همه این این جوایز، به جزء جایزه صلح نوبل، طی مراسمی رسمی مستقیماً توسط پادشاه سوئد در استکهلم اعطا می‌‌گردد. اما جایزه صلح توسط رئیس کمیته نروژی نوبل و در حضور پادشاه و ملکه نروژ در پایتخت آن کشور، یعنی شهر اسلو به برنده داده می‌شود. این جایزه خاص افراد زنده است و بعد از مرگ به کسی داده نمی‌شود، اما اگر فرد برنده قبل از دریافت فوت کند، به او تعلق خواهد گرفت. گرچه میانگین تعداد افراد برنده هر جایزه نوبل در یک رشته خاص، در سال‌های اخیر افزایش یافته است اما به هر حال، هر جایزه به صورت مشترک هیچگاه به بیش از ۳ نفر داده نمی‌شود.
مبلغ جایزه نقدی هر سال جداگانه توسط بنیاد نوبل تعیین می‌شود؛ برای مثال ارزش جایزه نقدی نوبل در سال ۲۰۱۲  معادل ۸ میلیون کرون سوئد (تقریباً برابر با یک میلیون دلار آمریکا یا ۲۸ میلیارد  ریال ایران) بوده است.
اما در مورد مدال‌های نوبل باید گفت که یک روی هر ۶ نوع مدال طلای نوبل حاوی عکسی از آلفرد نوبل با ذکر سال‌ تولد و مرگ وی است. در مدال‌های صلح و اقتصاد، روی دیگرمدال هم باز تصویری از آلفرد نوبل اما با طرحی متفاوت است. اما روی دیگر مدال طلای سایر جوایز، از طرح‌های خاص مرتبط با همان رشته استفاده می‌شود. برای نمونه طرح روی مدال طلای رشته پزشکی و فیزیولوژی، مرد پزشکی را نشان می‌دهد که کتابی را در بغل دارد و هم‌زمان در حال پر کردن یک کاسه از آبی است که از یک صخره خارج می‌شود، تا با آن تشنگی زنی را که در کنارش قرار دارد، فرونشاند. همچنین جمله‌ nventas vitam juvat excoluisse per artes به زبان لاتین در اطراف مدال حک شده است که معنی تحت‌اللفظی  آن «و آنها افرادی هستند که با اسراری که بدان پی‌برده‌اند، زندگی روی زمین را زیباتر و بهتر کرده‌اند» است. همچنین نام برنده جایزه و سال دریافت آن و نیز متن «REG. UNIVERSITAS MED. CHIR. CAROL.» در مدال حک می‌شود. عبارت اخیر، معرف انستیتوی کارولینسکا، نهاد مسئول و متولی این جایزه است.
مدال‌های طلای نوبل از طلای ۱۸ عیار با پوششی از طلای ۲۴عیار ساخته می‌شود. وزن آن‌ها حدود ۱۷۵ گرم و قطرشان ۶۶ میلی‌متر است و ارزش مادی آن با توجه به قیمت روز طلا تقریباً معادل ۶۵۰۰ دلار ( حدود ۲۳ میلیون تومان) است. مدال طلای جایزه نوبل پزشکی از سال ۱۹۰۱ تا کنون یعنی ۲۰۱۵، به ۲۱۰ نفر داده شده است.

nobel_medal_crick

اما همه برندگان علاوه بر جایزه نقدی و مدال طلا، یک دیپلم افتخارهم دریافت می‌کنند. هر دیپلم دارای طرحی منحصر به فرد است که توسط نهاد‌های متولی مربوط به همان جایزه تهیه می‌شود. دیپلم دارای تصویر یا طرحی هنری به همراه متنی (معمولاً به زبان سوئدی) است که نام برنده جایزه و دلیل اعطای آن را بیان می‌کند. برای نمونه، تصویر زیر دیپلم نوبل فیزیولوژی/پزشکی ۲۰۱۲ است که به برایان کوبیلکا از دانشگاه استانفورد به دلیل تحقیق بر روی گیرنده‌‌های سلول اعطا شده است.دیپلم نوبل فیزیولوژی/پزشکی ۲۰۱۲  برایان کوبیلکا از دانشگاه  استانفورد
پی‌نوشت: در همین رابطه پیشنهاد می‌شود تا پست بعدی من را (این لینک) که به طور خاص درباره نوبل پزشکی ۲۰۱۵ و برندگان آن است، هم ببینید.

۱ دیدگاه آبان ۵, ۱۳۹۴

اطلس انگل‌شناسی

‌در این پست، اطلس انگل‌شناسی زیر را برای دانلود می‌گذارم که دارای طرح‌ها و تصاویر خوبی از انگل‌ها و چرخه‌های زندگی آنهاست. حجم این اطلس ۱۹/۶ مگابایت است و برای دانلود روی تصویر جلد کتاب کلیک کنید.

Atlas of Medical Helminthology and Protozoology

۴ Comments آذر ۱۹, ۱۳۹۱

درمان بیماری روده تحریک‌پذیر با کرم‌های انگلی

بیماری التهابی روده  (Inflammatory bowel disease =IBD) که شامل بیماری کراون (Crohn) و کولیت اولسراتیو می‌شود، طیفی از علایم ناخوشایند مانند درد شکم، استفراغ، اسهال، خونریزی از رکتوم، اسپاسم‌های عضلانی و کرامپ‌های داخلی شدید در ناحیه لگن و کاهش وزن را تجربه می‌کنند. علل این بیماری‌ها پیچیده است و هنوز به خوبی شناخته نشده‌اند، اما میزان بروز IBD در مناطق صنعتی که عفونت‌های انگلی کرمی تا حد زیادی حذف و یا ریشه‌کن شده‌اند. این حقیقت این احتمال را تقویت کند که عفونت‌های انگلی می‌توانند انسان را در برابر التهاب‌های روده که زمینه‌ساز IBD هستند، حفاظت کنند (منبع: لانست). اما هیچ‌کس نمی‌خواهد به کرم‌های انگلی آلوده شود. نه؟
اما IBD آنقدر ناخوشایند است که تاکنون چندین کارآزمایی بالینی به صورت آلوده کردن عمدی و داوطلبانه افراد به تریکوریس سوئیس (Trichuris suis) با موفقیت‌هایی انجام شده است (منبع). با وجود این در مورد اینکه چگونه این کرم‌ها به انسان در سرکوب علایم التهابی کمک می‌کنند باید هنوز روشن شوند.
میمون‌های نگهداری شده در مراکز تحقیقاتی اغلب مبتلا به اسهال مزمن و بیماری گوارشی می‌شوند که بسیار شبیه کولیت اولسراتیو است. یک مقاله جدید، درمان میمون‌های مبتلا با استفاده از از کرم شلاقی انسان (تریکوریس تریکیورا) را گزارش کرده است. در چهار میمون از ۵ میمون تحت درمان، علایم بیماری کاهش یافت. بعد از درمان با کرم، تعداد باکتری کمتری به دیواره روده آن‌ها متصل بودند و پاسخ التهابی آنها به باکتری‌های روده کاهش یافته بود. به علاوه ترکیب باکتری‌های روده که در میمون‌های بیمار تغییر کرده بود، بعد از درمان با کرم‌های شلاقی به ترکیب فلور طبیعی نزدیک شده بود. این نتایج بیانگر مکانیسم احتمالی است که کرم‌های انگلی به واسطه آن می‌توانند از طریق کاهش پاسخ ایمنی علیه باکتری‌های روده، علایم التهاب روده را بهبودی دهند. منابع: MicrobiologyBytes و PLOS Pathogens

۲ Comments آذر ۴, ۱۳۹۱

کتاب ۵: Medical Parasitology

در این پست کناب Medical Parasitology را برای دانلود می‌گذازم که تالیف ۴ تن از اساتید دانشگاه‌های آمریکاست و در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات Landes Biosience منتشر شده است. این کتاب در ۵ بخش نماتودا، ترماتودا، سستودا، تک‌یاخته‌ها و بندپایان در ۳۲۰ صفحه تنظیم شده است. حجم فایل PDF کناب حدود ۴/۳ مگابایت است و برای فروگذاری آن روی تصویر زیر تقه بزنید!

۱ دیدگاه اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۰

کشف پاشنه آشیل کرم‌های انگلی

دانشمندان کشف کرده‌اند که چرا برخی افراد به طور طبیعی در برابر کرم‌های انگلی مقاوم بوده در حالی که برخی دیگر به همان عفونت‌ها حساس هستند. این کشف می‌تواند به درمان‌های جدیدی برای بیش از یک میلیون نفر انسان در سراسر جهان منتهی شود.
کرم‌های انگلی روده یک علت عمده مرگ و میر و بیماری انسان‌ها به ویژه در جهان سوم و نیز حیوانات خانگی و دام‌ها در سراسر جهان هستند. اکنون محققان دانشگاه منچستر برای اولین بار یک جزء کلیدی در موکوس روده انسان‌ها و حیوانات را یافته‌اند که می‌تواند برای کرم‌ها سمی باشد.
این کرم‌ها در روده زندگی می کنند، جایی که به وسیله لایه ضخیمی از موکوس محافظت می‌شود. این سد موکوسی ترکیب پیچیده‌ای از املاح، آب و پروتئین‌های پوشیده از قند موسوم به موسین‌ها (Mucins) هستند که به موکوس حالتی ژله‌‌ای می‌دهند. در این مطالعه از مدل عفوت کرم شلاقی موش یعنی تریکوریس موریس (Trichuris muris) استفاده شد که بسیار شبیه معادل انسانی آن، تریکوریس تریکیورا (Trichuris trichiura) است. این محققان قبلاً دریافته بودند که موش‌هایی که قادر به دفع این کرم از روده خود بودند، موکوس بیشتری تولید می‌کردند. نکته قابل اهمیت اینکه، موکوس این موش‌ها حاوی نوع خاصی موسین به نام Muc5ac است. این موسین به ندرت در روده وجود دارد اما در صورت وجود خواص فیزیکی ژل موکوسی را تغییر می‌دهد.
آنها مشاهده کردند موش‌‌هایی که از نظر ژنتیکی توانایی تولید Muc5ac نبودند، علی‌رغم پاسخ ایمنی قوی  بر علیه این انگل، قادر به دفع و پاکسازی عفونت نبودند که این مسئله منجر به عفونت‌های درازمدت می‌شود. به علاوه آنها کشف کردند دلیل اهمیت Muc5ac این است که این موسین برای کرم‌ها سمی بوده و سلامت آنها را به خطر می‌اندازد.
این تحقیق که در مجله طب تجربی Journal of Experimental Medicine  چاپ و در Nature به آن اشاره شده است، همچنین به این نتیجه رسیده است که موسین Muc5ac، برای دفع و پاکسازی موثر انواع دیگری از کرم‌های انگلی روده انسان از جمله کرم‌های قلابدار و استرونژیلوئیدس ضروری است.
دکتر سمیرا حسنیان (Dr. Sumaira Hasnain) محقق اصلی این پروژه می‌گوید: «ما برای اولین بار کشف کردیم که یک جزء تنها از سد موکوسی، موسین Muc5ac برای دفع و پاکسازی عفونت ضروری است. نحقیق ما می‌تواند به شناسایی افراد حساس و مقاوم به عفونت‌های کرمی کمک کند و در نهایت به درمان‌های جدید برای افراد مبتلا به عفونت های کرمی مزمن بیانجامد». اصل خبر

۲ Comments اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۰

شناسایی ژنوم کامل بروگیا مالایی

الفانتیازیس

الفانتیازیس (فیل‌آسایی) یا فیلاریازیس لنفاوی یک بیماری منتقله توسط پشه است که در اثر انواعی از نماتودها از جمله بروگیا مالایی(Brugia malayi) ایجاد می‌شود. بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت بیش از ۱۰۰ میلیون نفر به این بیماری مبتلا هستند که بیشتر آنها در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند و حدود ۱/۲ میلیارد نفر در ۸۰ کشور جهان در معرض خطر بیماری هستند (نقشه زیر). انگل در غدد لنفاوی بدن فرد آلوده ساکن شده و موجب تورم و بدشکلی و رشد ناجور اندامها و دستگاه تناسلی می‌شود. اگرچه درمانهای موجود موثر هستند اما به دوره‌های درمانی طولانی نیاز است و پذیرش داروها توسط بیمار کم است که این موجب کاهش اثربخشی آنها می‌شود. این داروها سمی بوده و عوارض جانبی زیادی دارند و به علاوه مواردی از مقاومت دارویی گزارش شده است. همه اینها دلایلی برای نیاز به درمان‌های جدید است.

نقشه انتشار جغرافیایی الفانتیازیس

اکنون گروهی از دانشمندان بریتانیایی و کانادایی ژنوم انگل بروگیا مالایی را تعیین توالی یا سکانس کرده‌اند. این تحقیق در شماره اخیر (۲۱ سپتامبر) مجله ساینس Science منتشر شده است. آنها همچنین ژنوم بروگیا مالایی را با دو ارگانیسم دیگر مقایسه کرده‌اند تا ژنهای مربوط به پارازیتیسم را شناسایی کنند. این محققان ۱۱۵۰۰ ژن کدکننده پروتئین را در بروگیا مالایی شناسایی کرده‌اند. برخی از این پروتئین‌ها شبیه به پروتئین‌های معروف تعدیل کننده سیستم ایمنی هستند که احتمالاً در غیر فعال کردن سیستم ایمنی میزبان دخالت دارند و باعث می‌شوند که انگل توسط میزبان شناسایی نشود. یکی از این محققان می‌گوید: «این کرم می‌تواند برای سالها در میزبان ساکن شود و لزوماً موجب بیماری نمی‌شود؛ در حقیقت هرچه بیماری در فرد کمتر باشد، تعداد بیشتری کرم در جریان خون وی وجود خواهد داشت. اکنون ما آن ژن‌هایی را که در انسان‌ها وجود ندارد، می‌شناسیم و می‌توانیم از آنها به عنوان هدف برای کنترل بیماری استفاده کنیم.» او می‌افزاید: «اطلاع از این مهارکننده‌‌های سیستم ایمنی که قبل از این ناشناخته بودند، در پیوند اعضاء و کمک به درمان بیماری‌های خودایمنی نیز قابل استفاده هستند.» منبع

نوشتن دیدگاه مهر ۲۰, ۱۳۸۶

جهان در آستانه ریشه‌کنی دومین بیماری انسانی

بنا بر گزارش سازمان جهانی بهداشت که سه روز قبل منتشر شده است، جهان یک گام دیگر به ریشه کنی بیماری باستانی اما مورد غفلت دراکونکولیازیس (همان کرم گینه یا پیوک) نزدیک‌تر شده است. کیسیون بین‌المللی تایید ریشه‌کنی دراکونکولیازیس ، ۱۲ کشور دیگر را عاری از این بیماری اعلام کرده است. اگر این پیشرفت با همین روند ادامه یابد،‌ انتظار می‌رود ظرف کمتر از ۲ سال، کرم پیوک دومین بیماری انسانی باشد که بعد از بیماری آبله از سطح جهان محو خواهد شد. در اوایل دهه ۱۹۸۰ حدود ۳ میلیون نفر در بیش از ۲۰ کشور به دراکونکولیازیس یا بیماری کرم گینه GWD مبتلا بودند. امروزه این رقم بصورت چشمگیری تا حد ۲۵ هزار نفر در ۹ کشور کاهش یافته است. کمیسیون فوق‌الذکر در سال ۱۹۹۵ ایجاد شده است و تاکنون ۱۸۰ کشور را به عنوان کشورهای عاری از بیماری تایید کرده است. این کمیسیون سال ۲۰۰۹ را سال هدف برای ریشه‌کنی جهانی این بیماری اعلام کرده است.
این بیماری باستانی در مومیایی‌های مصر یافت شده است. آن را همان مار آتشینی دانسته‌اند که در متون مصر باستان و آشوریهای ساکن بین‌النهرین ثبت شده است. در کتاب قانون ابن سینا و نیز بوستان سعدی به آن پرداخته شده است و جالب اینکه بعضی‌ها، سمبل علم پزشکی (ماری که دور میله‌ای چوبی پیچ خورده است) و آرم بسیاری از سازمانها از جمله پرچم سازمان جهانی بهداشت (عکس بالا) را‌ به این بیماری و کرم گینه منسوب دانسته‌اند و من در یکی یادداشتهای اولیه این وبلاگ مفصل‌تر در این باره نوشته‌ام. منبع

فروردین ۱۱, ۱۳۸۶

  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2


فید مطالب: مشترک شوید!

RSS

دسته‌بندی موضوعی

آرشیو ماهیانه

انجمن‌‌های علمی

پیوندها

سایت‌های تخصصی

اطلاعات