Filed under: تك‌ياخته‌های لومنی

کتاب ۵: Medical Parasitology

در این پست کناب Medical Parasitology را برای دانلود می‌گذازم که تالیف ۴ تن از اساتید دانشگاه‌های آمریکاست و در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات Landes Biosience منتشر شده است. این کتاب در ۵ بخش نماتودا، ترماتودا، سستودا، تک‌یاخته‌ها و بندپایان در ۳۲۰ صفحه تنظیم شده است. حجم فایل PDF کناب حدود ۴/۳ مگابایت است و برای فروگذاری آن روی تصویر زیر تقه بزنید!

۱ دیدگاه اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۰

ژنوم تریکوموناس رمزگشایی شد

یک گروه تحقیقاتی شامل ۶۶ دانشمند از ۱۰ کشور جهان به رهبری جین کاولتون دانشیار دانشگاه نیویورک در مدت چهار سال توانستند ژنوم تریکوموناس واژینالیس را رمزگشایی کنند. انتظار می‌رود نتایج این تحقیق که در مجله ساینس Science منتشر شده است به تشخیص و درمان بیماری تریکومونیازیس به عنوان یکی از بیماریهای آمیزشی کمک کند. سازمان جهانی بهداشت می‌گوید که این بیماری هرساله ۱۷۰ میلیون نفر را در جهان گرفتار می‌کند و آن را یک معضل بهداشتی جهانی می‌داند که بخوبی تشخیص داده نمی‌شود. ژنوم این انگل حدود ۲۶ هزار ژن تایید شده دارد که تقریباً با ژنوم انسان برابری می‌کند. همچنین ممکن است که ۳۴ هزار ژن اضافی نیز وجود داشته باشد که در این صورت تعداد ژنهای آن به حدود ۶۰ هزار می‌رسد و در نتیجه دارای یکی از پرشمارترین ژنومها در میان تمام موجودات زنده خواهد بود. منبع

بهمن ۲۸, ۱۳۸۵

شناسایی ژن کد کننده HSP70 در انتاموبا دیسپار توسط دانشجوی ایرانی

<img align=”left” alt=”untitled.bmp” src=”http://parasitology.govashir.net/archives/untitled.bmp” width=”144″ height=”144″ />
امروز یک خبر داخلی به نقل از خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) دارم که نتیجه پایان‌نامه کارشناسی ارشد دوست گرامیم آقای امیر بایرامی، دانشجوی دوره دکتری تخصصی انگل‌شناسی دانشگاه تهران است. گرچه خبر قدری قدیمی است اما احتمالاً برای بسیاری افراد تازگی داشته و ارزش ذکر دوباره آن در اینجا را دارد. این خبر پیرامون شناسایی ژن کد کننده HSP70 در آنتاموبا دیسپار و مقایسه توالی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین حاصل از ترجمه آن با گونه هیستولیتیکا است. متن خبر با کمی جرح وتعدیل:
یک دانشجوی پژوهشگر ایرانی برای اولین بار موفق به شناسایی ژن کدکننده فاز گرمایی حاد از خانواده ۷۰ کیلو دالتون (HSP70) در آمیب «دیسپار» و ثبت آن در بانک جهانی ژن شد.امیر بایرامی کوزه کنان، دانشجوی دکتری انگل شناسی پزشکی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت‌وگو با خبرنگار «پایان نامه» خبرگزاری دانشجویان ایران گفت: آنتاموبا هیستولیتیکا عامل بیماری آمیبیاز، دومین عامل مرگ و میر ناشی از تک یاخته های انگلی پس از مالاریا می باشد. در سطح جهان سالیانه حدود ۴۸۰ میلیون نفر به این تک یاخته انگلی مبتلا می‌شوند که بین ۵۰ تا ۱۱۰ هزار مورد مرگ و میر را به همراه دارد. از آنجا که مطالعات اخیر نشان داده است، آنچه که قبل از این آنتاموبا هیستولیتیکا تعریف می شد شامل دو گونه آنتاموبا هیستولیتیکا (بیماری زا) و آنتاموبا دیسپار(غیر بیماری زا) بوده که از نظر مورفولوژیکی کاملاً شبیه هم می باشند. برای افتراق این دو گونه آمیب از روش‌های پیشرفته نظیر PCR و بررسی الگوی ایزوی آنزیمی استفاده می شود.
وی در ادامه افزود: با توجه به اینکه ژن کد کننده پروتئین فاز گرمایی حاد از خانواده ۷۰ کیلو دالتون (HSP70) 70 Kda Heat Shock Protein در آمیب دیسپار بر خلاف آنتموبا هیستولیتیکا شناسایی نشده بود، در تحقیقات این رساله با راهنمایی دکتر رضائیان و دکتر رضایی، به منظور بررسی بیشتر آنتاموبا دیسپار و نیز صحه گذاری بر تفاوت این دو گونه آمیب از یکدیگر به شناسایی ژن کد کننده HSP70 در آنتاموبا دیسپار و مقایسه توالی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین حاصل از ترجمه آن با گونه هیستولیتیکا اقدام شد.
بایرامی کوزه‌کنان در گفت‌و‌گو با ایسنا تصریح کرد: بررسی توالی این قطعات ژنتیکی و آنالیزهای مربوط به آنها نشانگر تفاوت این دو گونه آمیب از یکدیگر در ژن HSP70 می باشد. گفتنی است، ژن شناسایی شده و پروتئین مربوط به آن تحت شماره AY763790 در NCBI قابل دسترسی است. همچنین نتایج این پایان نامه به صورت مقاله در آخرین شماره مجله انگلیسی زبان Iranian Journal of Public Health به چاپ رسیده است. <a href=”http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-706667″ target=_blank>لینک خبر ایسنا</a>

نوشتن دیدگاه مرداد ۱۱, ۱۳۸۵

شناسایى ژن کد کننده HSP70 در انتاموبا دیسپار توسط دانشجوى ایرانی

untitled.bmp
امروز یک خبر داخلى به نقل از خبرگزارى دانشجویان ایران (ایسنا) دارم که نتیجه پایان‌نامه کارشناسى ارشد دوست گرامیم آقاى امیر بایرامی، دانشجوى دوره دکترى تخصصى انگل‌شناسى دانشگاه تهران است. گرچه خبر قدرى قدیمى است اما احتمالاً براى بسیارى افراد تازگى داشته و ارزش ذکر دوباره آن در اینجا را دارد. این خبر پیرامون شناسایى ژن کد کننده HSP70 در آنتاموبا دیسپار و مقایسه توالى اسیدهاى نوکلئیک و پروتئین حاصل از ترجمه آن با گونه هیستولیتیکا است. متن خبر با کمى جرح وتعدیل:
یک دانشجوى پژوهشگر ایرانى براى اولین بار موفق به شناسایى ژن کدکننده فاز گرمایى حاد از خانواده ۷۰ کیلو دالتون (HSP70) در آمیب «دیسپار» و ثبت آن در بانک جهانى ژن شد.امیر بایرامى کوزه کنان، دانشجوى دکترى انگل شناسى پزشکى دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکى تهران در گفت‌وگو با خبرنگار «پایان نامه» خبرگزارى دانشجویان ایران گفت: آنتاموبا هیستولیتیکا عامل بیمارى آمیبیاز، دومین عامل مرگ و میر ناشى از تک یاخته هاى انگلى پس از مالاریا مى باشد. در سطح جهان سالیانه حدود ۴۸۰ میلیون نفر به این تک یاخته انگلى مبتلا می‌شوند که بین ۵۰ تا ۱۱۰ هزار مورد مرگ و میر را به همراه دارد. از آنجا که مطالعات اخیر نشان داده است، آنچه که قبل از این آنتاموبا هیستولیتیکا تعریف مى شد شامل دو گونه آنتاموبا هیستولیتیکا (بیمارى زا) و آنتاموبا دیسپار(غیر بیمارى زا) بوده که از نظر مورفولوژیکى کاملاً شبیه هم مى باشند. براى افتراق این دو گونه آمیب از روش‌هاى پیشرفته نظیر PCR و بررسى الگوى ایزوى آنزیمى استفاده مى شود.
وى در ادامه افزود: با توجه به اینکه ژن کد کننده پروتئین فاز گرمایى حاد از خانواده ۷۰ کیلو دالتون (HSP70) 70 Kda Heat Shock Protein در آمیب دیسپار بر خلاف آنتموبا هیستولیتیکا شناسایى نشده بود، در تحقیقات این رساله با راهنمایى دکتر رضائیان و دکتر رضایی، به منظور بررسى بیشتر آنتاموبا دیسپار و نیز صحه گذارى بر تفاوت این دو گونه آمیب از یکدیگر به شناسایى ژن کد کننده HSP70 در آنتاموبا دیسپار و مقایسه توالى اسیدهاى نوکلئیک و پروتئین حاصل از ترجمه آن با گونه هیستولیتیکا اقدام شد.
بایرامى کوزه‌کنان در گفت‌و‌گو با ایسنا تصریح کرد: بررسى توالى این قطعات ژنتیکى و آنالیزهاى مربوط به آنها نشانگر تفاوت این دو گونه آمیب از یکدیگر در ژن HSP70 مى باشد. گفتنى است، ژن شناسایى شده و پروتئین مربوط به آن تحت شماره AY763790 در NCBI قابل دسترسى است. همچنین نتایج این پایان نامه به صورت مقاله در آخرین شماره مجله انگلیسى زبان Iranian Journal of Public Health به چاپ رسیده است. لینک خبر ایسنا

نوشتن دیدگاه مرداد ۱۱, ۱۳۸۵

ژیاردیازیس

سلام
امروز خبرى درباره ژیاردیا دارم ولى قبل از آن لازم مى بینم که توضیح کوتاهى در مورد آن بدهم. ژیاردیا لمبلیا Giardia lamblia نام علمى تک یاخته اى تاژک دار و عامل بیمارى ژیاردیازیس Giardiasis است. این تک یاخته را اولین بار در سال ۱۶۸۱ میلادى آقاى لیوون هوکleeuwenhook مخترع میکروسکوپ در مدفوع خود شناسایى کرد و بدین ترتیب اولین میکروبى است که توسط انسان دیده شده است. لمبل lamble در ۱۸۵۹ در پراگ آن را بطور کامل توصیف کرد و سرانجام استیلز stiles در ۱۹۱۵ آنرا به افتخار ژیارد فرانسوى و لمبل بعنوان ژیادیا لمبلیا شناسایى کرد. اما هنوز گاهى در کتابها به اسامى ژیاردیا اینتستینالیس G. intestinalis و ژیاردیا دئودوناله G. deudonale نیز ذکر مى شود.این تک یاخته در روده باریک انسان زندگى مى کند و به دو شکل دیده مى شود: شکل فعال و نباتى و تکثیر شونده بنام تروفوزوئیت trophozoite و شکل مقاوم و غیر فعال موسوم به کیست cyst. ژیاردیا شایعترین بیمارى تک یاخته اى دستگاه گوارش انسان است و شیوع متوسط آن در ایران ۱۷ درصد ، در تهران ۲۹ ، در جنوب کشور ۲۹ ، در شمال کشور ۳۴ ، در مشهد ۱۶ و در تبریز ۱۹ درصد گزارش شده است. در گروه سنى ۱۰-۶ سال ( سنین دبستان ) و در جاهاى پرازدحام مثل مهد کوکها، دبستانها، شبانه روزى ها و نیز در بین همجنس بازها شیوع بیشترى دارد. مهمترین علایم بیمارى شامل اسهال غیر خونی، دردشکم، عدم تحمل شیر و سوء جذب است. داروهاى موثر عبارتند از: مترونیدازول Metronidazole ، کیناکرین Quinacrine HCL و فورازولیدون Furazolidone.
اما خبر همراه با عکسى از تروفوزوئیت ژیاردیا لمبلیا که با استفاده از میکروسکوپ الکترونى تهیه شده است :


 


 


 



دکتر فراسیس ژیلین Frances Gillin و همکاران وى در دانشگاه کالیفرنیا تمام چرخه زندگى آن را در آزمایشگاه کشت داده اند و نکات مبهمى از بیولوژى ژیاردیا از جمله عوامل بیوشیمیایى موثر در کیستى شدن و ترفندهایى مورد استفاده انگل در تهاجم به میزبان را شناسایى کرده اند. جالب ترین کشف آنها توانایى انگل در تغییر آنتى ژنهاى سطحى خود است که در نتیجه سیستم ایمنى میزبان را گیج و ناتوان مى کند و باعث پایدارى و عودهاى مکرر بیمارى در انسان مى شود. این نتایج بیولوژى انگل و روشهاى بقاى انگل را روشن مى کند و دانشمندان را قادر مى سازد استراتژى هاى بهترى را براى درک پیشگیرى و درمان عفونتهاى ژیاردیا فراهم آورند. تغییر آنتى ژنهاى سطحى یکى از ویژگیهاى تقریبا منحصر به فرد برخى انگلها ( مخصوصا تریپانوزوم آفریقایى عامل بیمارى خواب ) براى گریز از برابر سیتم ایمنى است و با توجه به این تحقیق مى توان ژیاردیا را هم به فهرست اینگونه انگلها اضافه کرد. انشاءلله در فرصتى دیگر به موضوع جالب ایمنى انگلها خواهم پرداخت.اینهم منبع خبر

۱ دیدگاه خرداد ۷, ۱۳۸۲


فید مطالب: مشترک شوید!

RSS

دسته‌بندی موضوعی

آرشیو ماهیانه

انجمن‌‌های علمی

سایت‌های تخصصی

پیوندها

اطلاعات