Filed under: مالاريا

استفاده از انگل مالاریا برای درمان ایدز

پروفسور چن شیائوپنگ یک محقق ویروس‌شناسی در آکادمی علوم چین است که هدایت گروهی از دانشمندان جوان و پرشور را در خط مقدم مبارزه با بیماری‌های کشنده بر عهده دارد. زمینه کاری آنها شامل بیماری‌هایی مانند سرطان و سندروم نقص ایمنی اکتسابی می‌گردد. تیم تحقیقاتی وی در آکادمی علوم چین اخیراً کشف مهمی را اعلام کرده است: انگل‌های مالاریا، پس از ورود به بدن حیوانات آلوده به ویروس نقص ایمنی (HIV) می‌تواند به طرز مؤثری ویروس‌ها را از بین ببرد. نتایج این مطالعه که در شماره دسامبر ۲۰۱۴ مجله علمی Retrovirology، منتشر شده است می تواند امیدی تازه برای بیماران مبتلا به ایدز باشد. داروهای فعلی، هر چند برای سرکوب ویروس مفید است اما نمی‌توانند آن را به طور کامل از بدن ریشه‌کن کند، به طوری که بیماران باید مصرف این داروها را برای همه عمر ادامه دهد. وی در این رابطه مصاحبه‌ای انجام داده است که خلاصه آن در زیر آمده است (فایل اصل مقاله در اینجا و اصل خبرهم  در اینجاست):

- اثرات کاملاً واضح و قابل توجه بود. ما گونه خوش‌خیمی از پلاسمودیوم (Plasmodium cynomolgi) را وارد بدن شش میمون مبتلا به HIV کردیم. در سه میمون ویروس نقص ایمنی به طور کامل کاملاً ریشه‌کن شد و در سه میمون دیگر سطح ویروس به حدی کاهش یافت که تنها با تجهیزات بسیار حساس قابل ردیابی بودند.

- انگل مالاریا می تواند یک ماده شیمیایی خاصی را ترشح کند که باعث فعال شدن مسیر سیگنال مهمی در ویروس شود که چیزی مانند زنگ بیداری و هشدار برای ویروس محسوب می‌شود و سپس انگل، ساختار پروتئنی ویروس را تغییر می‌دهد. این تغییرات باعث می‌شود که ویروس از خواب طولانی و حالت نهفتگی خود بیدار و آزاد شود و به راحتی در دسترس سیستم ایمنی قرار گیرد و به این ترتیب از بین می‌رود.

- آزمایشگاه ما فعالیت‌های برای ساخت واکسن ایدز انجام داده است. برای مثال ما برخی ژن‌های HIV را وارد ژنوم انگل مالاریا کرده‌ایم به این امید که واکسنی تهیه شود که بتواند بر علیه هر دو بیماری مؤثر باشد و به عبارتی با یک سنگ دو پرنده را بزنیم.

نوشتن دیدگاه دی ۲۵, ۱۳۹۳

تشخیص مالاریا با استفاده از دوربین موبایل

پزشکانی که با مالاریا، یکی از کشنده‌ترین بیماری‌های سیاره ما، مبارزه می‌کنند، به زودی در تلفن‌های هوشمند خود به سلاح  جدیدی علیه آن مجهز می‌شوند. محققان راهی برای استفاده از دوربین گوشی موبایل برای تشخیص میکروارگانیسم‌های عامل مالاریا در خون بیماران پیدا کرده‌اند.
بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، در سال ۲۰۱۳ تقریبا ۶۰۰ هزار نفر در اثر مالاریا فوت کرده‌اند و به این ترتیب این بیماری منتقله توسط پشه‌ها از مرگبارترین بیماری‌ها در سطح جهان به شمار می‌رود و غم‌انگیزتر آن که بیش‌تر قربانیان کودک هستند. تشخیص زود هنگام عفونت برای درمان موفقیت‌آمیز آن اهمیت زیادی دارد؛ اما از آنجا که علائم اولیه مالاریا بسیار شبیه یک آنفلوآنزای معمولی است، لذا باید قطره‌ای از خون بیمار در زیر میکروسکوپ برای تشخیص درست عفونت بررسی شود.
اکنون دانشمندانی در بریتانیا در حال توسعه گجتی موسوم به Xrapid برای تلفن‌های هوشمند هستند که تلفن را به یک میکروسکوپ با قدرت بزرگنمایی ۲۰۰ برابر، تبدیل می‌کند، و اپلیکیشن مربوط به آن می‌تواند همانند یک برنامه شناسایی چهره، به سرعت تک‌یاخته‌های مالاریا را در گسترش خونی تشخیص دهد.
مدیر عامل شرکت IanXen  که این نرم‌افزار را توسعه داده است،  می‌گوید که این برنامه ارزان بوده و در هر نقطه‌ای کار می‌کند. ما تصویری با کیفیت بالا از یک نمونه خون می‌گیریم. برنامه گلبول‌های قرمز را از بقیه سلول‌های خون یعنی گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها، جدا می‌کند و سپس هر یک از گلبول‌های قرمز به صورت جداگانه مورد مشاهده قرار می‌گیرند. وی می‌گوید این برنامه مقرون به صرفه، با کاربرد آسان و دارای اطمینان ۹۸ درصد است. تنها تجهیزات اضافی مورد نیاز، یک لام آزمایشگاهی معمولی با گسترش خونی خشک شده است که دوربین گوشی باید روی آن قرار گیرد. در اپلیکیشن گوشی دکمه‌ای به نام «تشخیص بده» وجود دارد که با فشردن آن  به شما جواب مثبت یا منفی را می‌دهد.
محققان می‌گویند آزمایش‌های میدانی این وسیله در ژانویه و فوریه همین امسال در تانزانیا، بنین و اندونزی آغاز می‌شود و کاربرد تجاری آن برای آخر مارس برنامه‌ریزی شده است. آنها همچنین طرح‌هایی برای گسترش کاربرد‌های این وسیله برای تشخیص بیماری‌های دیگر مانند سل و لایم دارند.

نوشتن دیدگاه دی ۲۲, ۱۳۹۳

واکسن مالاریا

اسپروزوئیت اشعه دیدهبر اساس آخرین اطلاعات سازمان جهانی بهداشت، در سال ۲۰۱۰ حدود ۲۱۹ میلیون مورد بیماری مالاریا و تقریباً ۶۶۰ هزار مورد مرگ‌ و میر ناشی از آن وجود داشته است. تحقیق برای تهیه واکسن مالاریا یکی از فعال‌ترین عرصه‌های پژوهشی در انگل‌شناسی است. در حال حاضر حدود ۲۰ کاندیدای واکسن مالاریا در مرحله کارآزمایی بالینی هستند که جدی‌ترین و پیشرفته‌ترین آنها، موسوم به RTS,S/ASO1، در فاز ۳ کارآزمایی بالینی بر روی ۱۵ هزار کودک آفریقایی است.
اما اخیراً و بر اساس تحقیقی که در مجله ساینس (Science) انتشار یافته است، یک کاندیدای جدید برای واکسن مالاریا در مرحله ابتدایی کارآزمایی بالینی، نتایج امیدوارکننده‌ای را به همراه داشته و توانسته است در دوزهای بالا، ۱۲ نفر از ۱۵ نفر فرد مورد آزمایش را در برابر بیماری محافظت کند. برای این واکسن که در ایالات متحده آمریکا توسعه یافته است،‌ از روشی غیر معمول استفاده می‌‌شود: برای برانگیختن ایمنی در افراد، انگل‌های زنده اما ضعیف شده مالاریا به صورت مستقیم تزریق می‌شوند.
نویسنده اصلی مقاله دکتر رابرت سدار (Dr Robert Seder) از مرکز تحقیقات واکسن در انستیتوی ملی بهداشت آمریکا در مریلند می‌گوید: «ما از نتایج هیجان‌زده و شوکه شدیم، اما اهمیت دارد که ما آن را تکرار کرده و توسعه داده و در جمعیت‌های بزرگ‌تر انجام دهیم.»
برای دهه‌ها معلوم شده بود که مواجهه با نیش پشه‌های تیمار شده با پرتو می‌تواند موجب محافظت انسان در برابر مالاریا شود. اما مطالعات نشان داده بودند که برای ایجاد ایمنی در سطحی بالا و قابل قبول به بیش از ۱۰۰۰ نیش پشه در طول زمان نیاز است. در نتیجه، این روشی غیر عملی برای حفاظت گسترده در انسان‌ها محسوب می‌شود.
در عوض، یک کمپانی زیست‌فناوری موسوم به Sanaria در شرایطی استریل، پشه‌های مالاریا را در آزمایشگاه تکثیر و آنها را با اشعه مواجهه داده و انگل‌های مولد مالاریا (پلاسمودیم فاسیپاروم) را از آنها استخراج کرده است. سپس این انگل‌های زنده اما ضعیف شده در آزمایشگاه کشت داده شده و به صورت ویال‌هایی آماده شده‌اند که می‌توان آن را به طور مستقیم به جریان خون افراد تزریق کرد. این کاندیدای واکسن PfSPZ نامیده شده است.
برای انجام فاز اول کارآزمایی بالینی، محققان گروهی ۵۷ نفره از داوطلبان که قبلاً هرگز سابقه مالاریا نداشتند را وارد مطالعه کردند. ۴۰ نفر از آنها دوزهای متفاوتی از واکسن را دریافت کردند و ۱۷ نفر بقیه به عنوان شاهد واکسن نگرفتند. سپس همه آنها در معرض نیش پشه‌های حامل مالاریا قرار داده شدند.
محققان دیدند که افرادی که واکسن نزده بودند و کسانی که دوز پایینی از واکسن دریافت کرده بودند، همگی به مالاریا مبتلا شدند. اما از ۱۵ نفری که بالاترین دوز را گرفته بودند، بعد از مواجهه با پشه‌های آلوده، تنها ۳ نفر به مالاریا مبتلا شدند.
دکتر رابرت سدار می‌گوید: «ما از نظر تاریخی می‌دانستیم که دوز اهمیت زیادی دارد و به ۱۰۰۰ نیش پشه برای دستیابی به حفاظت نیاز است و این تأییدی بر این نتیجه است. این به ما اجازه می‌د‌هد که برای بهینه‌سازی واکسن، در مطالعات آینده دوز را افزایش داده و برنامه زمانی آن را تغییر دهیم. سؤالات اساسی دیگر این است که آیا این واکسن برای زمانی طولانی پایدار خواهد بود و آیا می‌تواند در برابر سایر سویه‌های مالاریای انسانی نیز حفاظت ایجاد کند.» او اضافه می‌کند اما این واقعیت که واکسن بجای تزریق داخل یا زیر جلدی، باید به جریان خون تزریق شود، تحویل و ارائه آن را قدری مشکل‌تر می‌سازد.
دکتر اشلی برکت (Dr Ashley Birkett) از مؤسسه «اقدام برای واکسن مالاریا پت» در مورد این تحقیق اظهار می‌دارد که «آنها آشکارا کارآزمایی‌هایی در مراحل خیلی ابتدایی با تعداد کم داوطلب هستند، اما بدون شک ما از نتایج آن بی‌نهایت تشویق و دلگرم شده‌ایم.»
وی همچنین می‌گوید که بیش‌تر کاندیداهای فعلی واکسن به جای تمام ارگانیسم، ملکول‌های یا بخش‌های خاصی از آن را مورد هدف قرار می‌دهند. اما روش حاضر باعث القاء پاسخ گسترده‌ای بر علیه تعداد زیادی از اهداف متفاوت بر سطح انگل می‌‌گردد. منبع

۱ دیدگاه مرداد ۱۸, ۱۳۹۲

کتاب ۵: Medical Parasitology

در این پست کناب Medical Parasitology را برای دانلود می‌گذازم که تالیف ۴ تن از اساتید دانشگاه‌های آمریکاست و در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات Landes Biosience منتشر شده است. این کتاب در ۵ بخش نماتودا، ترماتودا، سستودا، تک‌یاخته‌ها و بندپایان در ۳۲۰ صفحه تنظیم شده است. حجم فایل PDF کناب حدود ۴/۳ مگابایت است و برای فروگذاری آن روی تصویر زیر تقه بزنید!

۱ دیدگاه اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۰

مهمانی ناخوانده برای مالاریای انسانی

دانشمندان هشدار می‌دهند که گونه‌ای از انگل مالاریا می‌تواند هدف خود را از میمون‌ها به انسان‌ها تغییر دهد. این محققان در مقاله‌ای در PloS Pathogens اعلام کرده‌اند میمون‌های ماکاک (Macaque) در آسیای جنوب‌شرقی مخزن عمده‌ای برای نوعی انگل مالاریا به نام پلاسمودیوم ناولسی (Plasmodium knowlesi) هستند که می تواند به انسان‌ها منتقل شود.
آنها معتقدند که ازدیاد جمعیت‌های انسانی و تخریب جنگل‌ها در این مناطق می‌تواند منجر به تغییر میزبان شود. اما این تغییرات می‌تواند به کاهش انتشار بیماری مالاریا نیز بیانجامد.
حدود یک میلیون نفر هر ساله در اثر مالاریا می‌میرند. پلاسمودیوم ناولسی به عنوان پنجمین انگل مالاریا در انسان‌ها شناخته می‌گردد. این انگل بیش‌تر در میمون‌ها وجود دارد اما موارد انسانی آن دیده شده است و در آزمایشگاه نشان داده شده است که قادر به انتقال از انسان به انسان است.
در آسیای جنوب‌شرقی میمون‌های ماکاک فراوان‌ترین پریمات بعد از انسان‌ها هستند.
آزمایش خون روی ۱۰۸ میمون ماکاک وحشی نشان داد که بیش از سه چهارم آنها آلوده به این نوع انگل مالاریا بوده‌اند.
پروفسور Singh از مرکز تحقیقات مالاریا در دانشگاه ساراواک مالزی به BBC می‌گوید: «ماکاک‌ها یک میزبان ذخیره و مخزن بزرگ برای پلاسمودیوم ناولسی هستند.»
آنالیز ژنتیکی نشان داده است که پلاسمودیوم ناولسی قبل از سکونت انسان‌ها در آسیای جنوب شرقی در میمون‌ها وجود داشته است. این محققان گفته‌اند که انسان‌ها بیش‌تر به وسیله این مخزن آلوده می‌شوند تا آنکه بیماری بین انسان‌ها انتقال یابد.
پروفسور Singh درباره وضعیت آینده هشدار می‌دهد: «ما نمی‌دانیم رفتار پشه‌ها چگونه تغییر خواهد کرد. افزایش  جمعیت‌‌های انسانی و تخریب جنگل‌ها، می تواند منجر به گرایش پشه‌ها به انسان‌ها شود.»
دکتر هیلاری رانسون از دانشکده طب گرمسیری لیورپول اظهار داشت: «این گمانه‌زنی خیلی منطقی به نظر می‌رسد. تخریب جنگل‌ها و هرگونه اختلال در اکوسیستم، منجر به مواجهه انسان با طیف وسیعی از حشرات خونخوار و پاتوژن‌های منتقله توسط آنها می‌گردد؛ تب زرد یک مثال خوب در این مورد است.»
او می‌گوید اگر ابتلای انسان‌ها به این نوع انگل مالاریا زیاد باشد، آنگاه پلاسمودیوم ناولسی هم، خود را برای هدف قرار دادن انسان‌ها سازگار می‌کند. منبع

۳ دیدگاه اردیبهشت ۶, ۱۳۹۰


فید مطالب: مشترک شوید!

RSS

دسته‌بندی موضوعی

آرشیو ماهیانه

انجمن‌‌های علمی

سایت‌های تخصصی

پیوندها

اطلاعات