بایگانی – اردیبهشت, ۱۳۹۰

فصلی از کتاب بیماری‌های پوست آندروز

در ادامه معرفی کتاب‌ها، این بار فصل بیستم کتاب Andrews’ Diseases Of The Skin; Clinical Dermatology که از کتاب‌های رفرنس در رشته پوست و درماتولوژی است، تحت عنوان Parasitic Infestations, Stings, and Bites را تقدیم می‌کنم. این فصل با ۳۷ صفحه،دارای مطالب و عکس‌های جالبی است و می‌تواند برای دانشجویان مقاطع و رشته‌های مختلف بالینی و پایه سودمند باشد. برای دانلود روی تصویر جلد کتاب، تَقِه بزنید.

andrews-diseases-of-the-skin

نوشتن دیدگاه اردیبهشت ۸, ۱۳۹۰

مهمانی ناخوانده برای مالاریای انسانی

دانشمندان هشدار می‌دهند که گونه‌ای از انگل مالاریا می‌تواند هدف خود را از میمون‌ها به انسان‌ها تغییر دهد. این محققان در مقاله‌ای در PloS Pathogens اعلام کرده‌اند میمون‌های ماکاک (Macaque) در آسیای جنوب‌شرقی مخزن عمده‌ای برای نوعی انگل مالاریا به نام پلاسمودیوم ناولسی (Plasmodium knowlesi) هستند که می تواند به انسان‌ها منتقل شود.
آنها معتقدند که ازدیاد جمعیت‌های انسانی و تخریب جنگل‌ها در این مناطق می‌تواند منجر به تغییر میزبان شود. اما این تغییرات می‌تواند به کاهش انتشار بیماری مالاریا نیز بیانجامد.
حدود یک میلیون نفر هر ساله در اثر مالاریا می‌میرند. پلاسمودیوم ناولسی به عنوان پنجمین انگل مالاریا در انسان‌ها شناخته می‌گردد. این انگل بیش‌تر در میمون‌ها وجود دارد اما موارد انسانی آن دیده شده است و در آزمایشگاه نشان داده شده است که قادر به انتقال از انسان به انسان است.
در آسیای جنوب‌شرقی میمون‌های ماکاک فراوان‌ترین پریمات بعد از انسان‌ها هستند.
آزمایش خون روی ۱۰۸ میمون ماکاک وحشی نشان داد که بیش از سه چهارم آنها آلوده به این نوع انگل مالاریا بوده‌اند.
پروفسور Singh از مرکز تحقیقات مالاریا در دانشگاه ساراواک مالزی به BBC می‌گوید: «ماکاک‌ها یک میزبان ذخیره و مخزن بزرگ برای پلاسمودیوم ناولسی هستند.»
آنالیز ژنتیکی نشان داده است که پلاسمودیوم ناولسی قبل از سکونت انسان‌ها در آسیای جنوب شرقی در میمون‌ها وجود داشته است. این محققان گفته‌اند که انسان‌ها بیش‌تر به وسیله این مخزن آلوده می‌شوند تا آنکه بیماری بین انسان‌ها انتقال یابد.
پروفسور Singh درباره وضعیت آینده هشدار می‌دهد: «ما نمی‌دانیم رفتار پشه‌ها چگونه تغییر خواهد کرد. افزایش  جمعیت‌‌های انسانی و تخریب جنگل‌ها، می تواند منجر به گرایش پشه‌ها به انسان‌ها شود.»
دکتر هیلاری رانسون از دانشکده طب گرمسیری لیورپول اظهار داشت: «این گمانه‌زنی خیلی منطقی به نظر می‌رسد. تخریب جنگل‌ها و هرگونه اختلال در اکوسیستم، منجر به مواجهه انسان با طیف وسیعی از حشرات خونخوار و پاتوژن‌های منتقله توسط آنها می‌گردد؛ تب زرد یک مثال خوب در این مورد است.»
او می‌گوید اگر ابتلای انسان‌ها به این نوع انگل مالاریا زیاد باشد، آنگاه پلاسمودیوم ناولسی هم، خود را برای هدف قرار دادن انسان‌ها سازگار می‌کند. منبع

۳ دیدگاه اردیبهشت ۶, ۱۳۹۰

امید به پشه‌های تراریخته در کنترل مالاریا

دانشمندان به توانایی در تغییر DNA پشه‌های وحشی با هدف مبارزه با مالاریا نزدیک‌تر شده‌اند. بر اساس گزارشی که در Nature منتشر شده است، آنها در آزمایشگاه و تنها طی چند نسل توانستند ژن خاصی را از چند پشه به جمعیت بزرگی از آنها انتقال دهند. اگر یک ژن مناسب را بتوان انتشار داد، آنگاه محققان به کاهش موارد بیماری مالاریا امیدوار خواهند بود. دانشمندان دیگر این مطالعه را به عنوان «یک گام عمده رو به جلو» و «یک پیشرفت هیجان‌آور» توصیف کرده‌‌اند. سازمان جهانی بهداشت تخمین زده است که مالاریا موجب مرگ حداقل یک میلیون نفر در سال ۲۰۰۸ شده است.
قبل از این، گروه‌های تحقیقاتی با استفاده از تکنیک‌هایی همچون تزریق ژ‌ن‌هایی برای از بین بردن رشد و تکامل انگل مالاریا، توانسته‌اند پشه‌های مقاوم به مالاریا را تولید کنند. اما این تحقیق یک چالش بزرگ دارد و آن انتقال ژن‌ها از این پشه‌های تراریخته به تعداد زیادی از حشرات وحشی در سراسر کره زمین است. اگر این ژن نتواند مزیت خاصی به پشه بدهد، احتمالاً ناپدید خواهد شد. اکنون دانشمندانی در امپریال کالج لندن و دانشگاه واشنگتن در سیاتل بر این باورند که راه حلی برای این مشکل یافته‌اند.
آنها ژنی را به داخل DNA پشه وارد کرده‌اند که به خوبی هدف آنها را برآورده می‌کند، نوعی اندونوکلئاز موسوم به I-SceI. این آنزیم DNA را به دو قسمت تجزیه می‌کند. سپس ماشین ترمیم سلول از ژن به عنوان الگو برای بازسازی بریدگی استفاده می‌کند. این روش به صورتی انجام می‌شود که همه اسپرم‌های تولید شده به وسیله پشه نر حامل ژن شوند. بنابراین همه فرزندان دارای این ژن خواهند بود. این فرآیند سپس تکرار می‌شود و درنتیجه فرزندان این فرزندان هم این ژن را خواهند داشت و الی آخر. در تجربیات آزمایشگاهی، این ژن طی ۱۲ نسل به نصف پشه‌های داخل قفس انتقال یافت. خبر کامل را در  اینجا بخوانید.

نوشتن دیدگاه اردیبهشت ۱, ۱۳۹۰

لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش پایانی)

یک ماکروفاژ در حال بلعیدن پروماستیگوت لیشمانیا

یک ماکروفاژ در حال بلعیدن پروماستیگوت لیشمانیا

۳- عفونت توأم با HIV
با توجه به ابتلای حدود ۳۳/۴ میلیون نفر به HIV در حال حاضر در جهان، یکی از هشداردهنده‌ترین مشاهدات در سال‌های اخیر، پیدایش عفونت تو‌أم با لیشمانیا بوده است.  عفونت توأم لیشمانیا/HIV، اولین بار در اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰ به ویژه در جنوپ اروپا شرح داده شده است و اکنون تخمین زده می‌شود که بین ۲ تا ۱۲ درصد از همه موارد لیشمانیوز احشایی به صورت عفونت توأم هستند (اگرچه در برخی مناطق این نسبت می‌تواند حتی به ۳۰ درصد هم برسد). همچنان که قبلاً نیز تأکید شد، این می‌تواند بیانگر نوعی گزارش دهی کمتر از میزان واقعی باشد، چرا که ندرتاً بیماران HIV از نظر وجود لیشمانیا مورد آزمایش قرار می‌گیرند. عفونت HIV می‌تواند خطر ابتلا به لیشمانیوز احشایی (کالاآزار) را شدیداً و بین ۱۰۰ با ۱۰۰۰ برابر افزایش دهد. از سوی دیگر، عفونت لیشمانیا، تکثیر HIV را تقویت و موجب پیشرفتِ عفونت به سوی بیماری ایدز می‌شود. در حالی که معرفی روش درمان ضد ویروسی با فعالیت بالا (HAART) برای مبارزه با HIV در اروپا، بارِ عفونت توأم را کاهش داده است؛ اما موانع قابل‌ملاحظه‌ای (مثلاً هزینه‌ی بالای این نوع درمان) برای کاربرد این رویکرد در سطح جهانی وجود دارد. همچنین داروهای ضد لیشمانیایی در بیماران آلوده به HIV تأثیر کمتری دارند و موارد عود بعد از درمان شایع‌تر است. بنابراین با گسترش HIV به نواحی آندمیک لیشمانیا (مانند هند)، خطر زیادی از نظر عفونت توأم وجود دارد که بارِ هر دو بیماری را تا حد وحشتناکی افزایش می‌دهد.

نتیجه‌گیری
این سه عامل تأثیرگذار بر انتقال لیشمانیا و بار بیماری حاکی از نیاز ما به تفکر درباره این انگل، به عنوان یک پاتوژن بازپدید و آماده‌سازی راهبردهای بهداشت عمومی برای این موضوع است. درمان‌های کنونی متاسفانه برای بیش‌تر جمعیت دنیا گران است. بنابراین تحقیقات آینده باید بر بهبود درک ما از اصول بیولوژی بیماری باشد تا به ما توانایی دهد که رویکردهای درمانی جدید و راهبردهای واکسن برای این بیماری انگلی بازپدید را توسعه دهیم. منبع

مطالب مرتبط:
لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش دوم)
لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش اول)

نوشتن دیدگاه فروردین ۳۱, ۱۳۹۰

لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش دوم)

۲- تغییرات محیطی
انتقال طبیعی لیشمانیا از طریق نیش پشه خاکی صورت می‌گیرد و عفونت‌های آن فقط در مناطقی دیده می‌شود که پشه خاکی ناقل وجود داشته باشد. در اروپا موارد لیشمانیازیس عمدتاً محدود به مناطق جنوبی چند کشور مدیترانه‌ای است که در آنجا، شیوع بیماری در انسان‌ها تا ۸ مورد در ۱۰۰ هزار و شیوع سرمی در سگ‌ها به ۵۰ درصد می‌رسد. تا همین اواخر، فرض بر این بود که پشه خاکی‌ها در اروپای مرکزی وجود ندارند و مطالعات در اطریش نیز حاکی از آن بود که شرایط اقلیمی آن کشور اصولاً‌ برای زیست پشه خاکی مناسب نیست. اما گزارش‌های اخیر دال بر آن است که افزایش یک درجه‌ای منجر به مناسب‌سازی شرایط برای پشه خاکی‌ها در اتریش و گسترش قابل ملاحظه سایر زیستگاه‌های آنها در اروپای مرکزی شده است. در حقیقت، چندین گزارش از وجود پشه خاکی‌ها در برخی نواحی آلمان و بلژیک ارائه شده است. بدیهی است که این نشانه‌ی مهمی از گسترش لیشمانیا است و اخیراً موارد ایزوله‌ای از لیشمانیازیس احشایی و جلدی به ترتیب در بیمارانی از آلمان و جنوب انگلستان توصیف شده است.
فاکتور مهم دیگری که می‌تواند بر انتقال لیشمانیا تأثیر بگذارد، جمعیت میزبان‌های ذخیره است. این انگل‌ها در طیف وسیعی از پستانداران به عنوان میزبان ذخیره یافت می‌شود که بستگی به گونه‌ی انگل، منطقه جغرافیایی و زیستگاه بومی دارد. بنابراین هرگونه تغییر در این اکوسیستم پیچیده می‌تواند با انتقال زئونوتیک این عفونت در ارتباط باشد. یک مثال جالب در این رابطه، افزایش جمعیت میزبان‌های ذخیره پسامومیس ابسوس (Psammomys obesus) و گونه‌های مریونس (جربیل‌ها) بوده است که می‌تواند به دلیل افزایش پوشش گیاهانی باشد که شتر، تنها رقیب طبیعی برای آنهاست. متأسفانه جایگزینی شتر با وسایل نقلیه غیرجاده‌ای (off-road) ناخواسته شرایط را برای زندگی و رشد این میزبان‌های ذخیره فراهم کرده است که این نشانگر پیچیدگی چنین اکوسیستم‌ها و پتانسیل آنها برای تأثیرگذاری بر بهداشت جهان است.

لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش اول)

۱ دیدگاه فروردین ۲۶, ۱۳۹۰

لیشمانیا به عنوان یک پاتوژن بازپدید (بخش اول)

لیشمانیازیس از صدها سال پیش شناخته شده است و شرح ضایعات جلدی آن به قرن هفتم قبل از میلاد برمی گردد. اما تنها در اوایل قرن بیستم بود که سرگرد ویلیام لیشمن (William Leishman) و چارلز دونوان (Charles Donovan) به صورت جداگانه یک انگل تک‌یاخته‌ای را به عنوان عامل بیماری کالاآزار (kala-azar) معرفی کردند. با وجود بیش صد سال تحقیق گسترده در زمینه‌ی شناخت انگل لیشمانیا و بیولوژی میزبان، موارد ‌لیشمانیازیس در قرن ۲۱ رو به افزایش است. به علاوه مقاومت دارویی گسترده و عدم وجود واکسن مؤثر، نیز وضعیت  بیماری را بغرنج تر کرده است.

WilliamLeishman

Sir William Leishman, 1865-1926

Charles Donovan
Charles Donovan, 1863-1951

روی‌هم‌رفته، عفونت‌های لیشمانیا، اعم از انواع جلدی، احشایی و جلدی- مخاطی در ۸۸ کشور مختلف جهان وجود دارد و مسئول حدود ۱۲ میلیون عفونت است. هر ساله حدود ۵۰۰ هزار مورد جدید لیشمانیاریس احشایی (عامل بیش از ۵۰ هزار مرگ و میر) و ۱/۵ میلیون عفونت جلدی دیده می‌شود. موارد لیشمانیازیس جلدی عمدتاً‌ در افغانستان، برزیل، ایران، عربستان سعودی و سودان رخ می‌دهد. اگرچه این ارقام اهمیت بیماری را مشخص می‌کند اما آمار بالا قطعاً کمتر از میزان واقعی است که این ناشی از فقدان تشخیص مطمئن، وجود یک فاز بدون علامت طولانی و این حقیقت می‌باشد که گزارش بیماری تنها در ۳۲ کشور اجباری است. در حقبقت، تخمین زده می‌شود که بار واقعی بیماری می‌تواند ۴ تا ۵ برابر میزان گزارش شده باشد. بنابراین روشن است که لیشمانیازیس یک بیماری مهم گرمسیری است؛ اما آیا واقعاً‌ می‌توان آن را به عنوان یک پاتوژن بازپدید (re-emerging) قلمداد کرد؟ حداقل سه فاکتور مهم برای تأیید این نظر وجود دارد:

۱- جابجایی و مهاجرت جمعیت‌های انسانی
انگل‌های لیشمانیا اولین بار در سربازانی دیده شد که به سراسر امپراطوری بزرگ بریتانیا گسیل می‌شدند. … (ادامه…)

۲ دیدگاه فروردین ۲۴, ۱۳۹۰

تاریخچه انگل‌شناسی پزشکی

قدمت علم انگل‌شناسی در چهارچوب و معنی امروزی آن به قرن نوزدهم یعنی به کم‌تر از ۲۰۰ سال قبل بر‌می‌گردد و عموماً آقای رودولف لوکارت (Rudolph Leuckart) آلمانی را به عنوان پدر علم انگل‌شناسى می‌شناسند. بنده قبلاً در مطلبی در مورد وی نگاشته‌ام که از اینجا قابل دسترس است.
اما در حقیقت، بیماری‌های انگلی همزاد انسان بوده‌اند و در لابلای متون قدیمی اعم ار دینی، تاریخی،‌ادبی و غیره، اشاره‌ها و نشانه‌های برجسته و فراوانی از این بیماری‌ها یافت می‌شود. در اینجا برای کسانی که علاقمند به این موضوع هستند، سه رفرنس جالب در مورد تاریخ انگل‌شناسی را معرفی و برای دانلود می‌گذارم.
۱-  کتاب ارزشمند A History of Human Helminthology  تالیف آقای David I. Grove استرالیایی در ۸۵۱ صفحه که به قول نویسنده ثمره‌ی عشق و نتیجه‌ی ۱۲ سال کار و تلاش وی بوده است. حجم ۴/۴ مگابایت؛لینک دانلود


۲- مقاله‌ای  در ۱۸ صفحه تحت عنوان History of Human Parasitology که در مجله CLINICAL MICROBIOLOGY REVIEWS, Oct. 2002 منتشر شده است. حجم ۱۷۴ کیلوبایت؛ لینک دانلود
۳- مقاله‌ای در ۱۰ با عنوان Medical Protozoology: A Brief Informal History تالیف B.H. Dean که در مجله Bulletin of the New York Academy of Medicine 1988 ;64(3):252-61 به چاپ رسیده است. با حجم ۲/۴ مگابایت؛ لینک دانلود

نوشتن دیدگاه فروردین ۲۳, ۱۳۹۰

چگونه فونت‌‌های وب را بشناسیم؟

بسیار پیش می‌آید، به خصوص برای کسانی که خود دستی در سایت یا وبلاگی دارند؛ در حین وب‌گردی از فونتی در متن یک سایت خوششان بیاید و بخواهند از آن استفاده کنند، ولی نام و مشخصات آن را ندانند. برای یافتن مشخصات یک فونت خاص در صفحات وب، باید کدهای سورس آن سایت را چک کرد که کاری وقت گیر و پرزحمت است و به علاوه همیشه هم به نتیجه دلخواه نمی‌رسد. فایرفاکس دوست‌داشتنی، برای این مورد هم راه‌ حل دارد. افزونه‌ی معجزه‌گر «فونت فایندر» (Font-finder) نه تنها، مشحصات فونت متن انتخابی سایت‌ را برایتان مشخص می‌کند؛ بلکه استایل‌های CSS مربوط به آن متن را هم آشکار می‌کند. خوشبختانه نسخه سازگار با فایرفاکس ۴ آن هم وجود دارد.

مهم‌ترین مشخصاتی را که این افزونه نشان می‌دهد، عبارتند از:
رنگ: رنگ متن، کد رنگ، کد RGB و رنگ زمینه
فونت: نام، خانواده، اندازه و وزن فونت متن انتخابی،
فاصله‌گذاری: ارتفاع سطر، فاصله حروف و کلمات متن انتخابی

بعد از نصب این افزونه، برای مثال، همانطور که از شکل‌های زیر بر‌میآید، برای اطلاع ار مشخصات سوتیتر سایت «تفریح‌وار: هر روز یک نوشتار» که مورد علاقه‌ی من است، ابتدا عبارت «سرویس‌های آنلاین» را انتخاب و روی آن راست کلیک کرده و بعد گزینه `Font Finder`را انتخاب و از فهرست بعدی روی گزینه analyze selectilon’ کلیک ‌می‌کنیم که معجزه رخ می‌دهد و پتجره‌ای مانند عکس دوم باز می‌شود و همه مشخصات آن متن را به ما می‌دهد که قابل کپی کردن و استفاده بعدی است.

نوشتن دیدگاه فروردین ۱۸, ۱۳۹۰

کشف یک داروی ضدانگلی جدید

انگل‌های تریپانوزوماتید موجب بیماری‌هایی مانند بیماری خواب آفریقایی، بیماری شاگاس و لیشمانیازیس می‌شوند. لیشمانیازیس ۱۲ میلیون نفر را در دنیا مبتلا می‌کند که عمدتاً در کشور‌های در حال توسعه هستند. درمان‌های دارویی کنونی مورد استفاده برای این بیماری‌ها، به دلیل سمیّت زیاد و مقاومت دارویی، نامناسب هستند.
اکنون یک گروه از دانشمندان اروپایی ترکیبات جدیدی را کشف کرده‌اند که می تواند به طرز مؤثری به جنگ بر علیه این بیماری‌ها کمک کند. نتایج این پروژه در مجله شیمی پزشکی (Journal of Medicinal Chemistry) منتشر شده است.
تریپانوزوماتیدها به فولات (folates) و بیوپترین‌ها (biopterins) نیاز دارند. این مواد به وسیله آنزیم‌های دی‌هیدروفولات ردوکتاز (DHFR) و پتریدین ردوکتاز (PTR1) احیاء می‌شوند. اگر DHFR مهار شود، تکثیر DNA آسیب می‌بیند که به مرگ سلول می‌انجامد. اما در تریپانوزوماتیدها در صورت مهار DHFR، میزان بروز PTR1 افزایش یافته و کمبود آنزیم DHFR را جبران کرده و از طریق احیای فولات، بقای انگل را تضمین می کند. بنابراین برای این بیماری‌های انگلی لازم است که هر دو مسیر آنزیمی فوق به صورت هم‌زمان، با یک داروی واحد یا ترکیبی از دو مهارکننده اختصاصی مهار شوند. در انسان‌ها، PTR1  وجود ندارد و لذا یک هدف عالی برای طراحی داروهای اختصاصی ضد انگلی است.
در این پروژه، دانشمندان پس از بهینه‌سازی روش‌ها و بررسی‌های دقیق روی ۱۸ ملکول شبه دارو، نهایتاً به ترکیبی رسیدند که یک داروی شناخته شده برای درمان بیماری‌های سیستم عصبی مرکزی است که به نظر می‌رسد با تغییراتی جزئی در آن، می‌تواند کاندیدای مناسبی به عنوان یک داروی انگلی باشد. اصل مقاله

نوشتن دیدگاه فروردین ۱۷, ۱۳۹۰

استفاده از قارچ‌ها برای کنترل مالاریا

اخیراً علاقه‌ی روزافزونی در مورد کاربرد بالقوه‌ی قارچ‌های بیماریزای حشرات یا اصطلاحاً entomopathogenic fungi به عنوان ابزار و روشی جدید برای کنترل مالاریا دیده می‌شود؛ به طوری که تنها در چند هفته گذشته، ۳ مقاله در این موضوع انتشار یافته است.

از این قارچ‌ها می‌توان هم برای کشتن مستقیم لاروهای آنوفل در محیط‌های آبی و هم برای آلوده‌کردن پشه‌های بالغ آنوفل استفاده کرد که در نتیجه‌ی آن، توانایی آنها در انتقال انگل‌های مالاریا در حد چشمگیری  کاهش می‌یابد. از این گروه از قار‌چ‌ها در حال حاضر بر ضد برخی آفات کشاوری از جمله ملخ‌ها استفاده می‌شوند. برای اطلاع بیشتر، به اصل خبر در اینجا بروید.

نوشتن دیدگاه فروردین ۱۶, ۱۳۹۰

  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2


فید مطالب: مشترک شوید!

RSS

دسته‌بندی موضوعی

آرشیو ماهیانه

انجمن‌‌های علمی

سایت‌های تخصصی

پیوندها

اطلاعات