استفاده از سم عنکبوت برای درمان دردهای مزمن

اسفند ۱۵, ۱۳۹۳

tarantulaتصور عنکبوت و رطیل می‌تواند موجب احساس مورمور شدن در ما شود، اما مطالعه جدیدی حاکی از آن است که شاید مجبور شویم ترس و تنفرمان از این موجودات هشت پا را کنار بگذاریم؛ سم آنها می‌تواند در درمان ۱۰۰ میلیون نفر آمریکایی که از درد مزمن رنج می‌برند، مؤثر باشد.
درد مزمن ـ دردی که بیش از ۶-۳ ماه طول بکشد ـ شایع‌ترین علت ناتوانی‌ها در ایالات متحده است. این درد زمانی اتفاق می‌افتد که اعصاب در ناحیه‌ای از بدن، سیگنال‌های پیوسته‌ای را طریق مسیرهای درد به مفز می‌فرستند.
بررسی‌های قبلی نشان داده‌اند که  NAV1.7 یکی از معمول‌ترین مسیر‌های درد مزمن در انسان‌هاست. محققان این مطالعه جدید که توسط پروفسور کینگ از انستیتوی علوم زیستی ملکولی دانشگاه کوئینزلند استرالیا هدایت می‌شود، معتقدند هدف قرار دادن این مسیر می‌تواند به درمان طیف وسیعی از شرایط و بیمار‌ی‌های دردناک کمک نماید.
پروفسور کینگ می‌گوید: ماده‌ای که کانال‌های NAV1-7 را مهار می‌کند مورد علاقه خاص ماست. تحقیقات قبلی دال بر عدم احساس درد در افرادی است که فاقد کانال‌های NAV1.7 به خاطر جهش ژنتیکی طبیعی می‌باشند و بنابراین مهار کردن این کانال‌ها به طور بالقوه می‌تواند درد را در افراد دارای مسیرهای طبیعی درد مهار نماید.
استفاده از سم عنکبوت برای تسکین درد، ایده تازه‌ای نیست. اکثر ۴۵ هزار گونه عنکبوت، شکار خود را از طریق تزریق سمی که حاوی هزاران ملکول پروتئینی موسوم به پپتید است، می‌کشند. برخی از این پپتیدها فعالیت عصبی را مهار می‌کنند؛ بنابراین پژوهشگران برای شناسایی پپتیدهایی از سم عنکبوت که قادرند به عنوان مسکن درد در انسان‌های عمل کنند، تمرکز کرده‌اند.
اما وجود تعداد زیاد پپتید‌ها در سم عنکبوت، چالشی برای دانشمندان است به طوری که یک برآرود محتاطانه، حاکی از وجود ۹ میلیون پپتید در سم عنکبوتهاست و لیکن تا کنون تنها یک صدم درصد از این چشم‌انداز گسترده داروشناسی شناسایی شده‌اند.
پژوهشگران حاضر با استفاده از سیستم تشخیصی خاصی بر اساس فلوئورسانس و پس از بررسی‌های زیاد به ملکولی رسیده‌اند که احتمالاً مؤثرترین مسکن درد است. این ماده موسوم به Hd1a در سم گونه‌ای از عنکبوت به نام هاپلوپلما دوریه Haplopelma doriae از خانواده رطیل‌ها شناسایی شده است. این ماده نه تنها مسیر NAV1.7 را مهار می‌کنند، بلکه دارای نوعی ساختار شیمیایی است که آن را از نظر شیمیایی، حرارتی و بیولوژیکی پایدار کرده است. به عبارتی دیگر این ماده از پتانسیل بسیار قوی به عنوان یک ضددرد مؤثر برای انسان‌ها برخوردار است.  منبع

Filed under: حشره‌شناسی

۱ دیدگاه نوشتن دیدگاه

  • 1. مهنى  |  اسفند ۲۱, ۱۳۹۳ در ۱۱:۵۵ ب.ظ

    عرض سلام خدمت استاد گرانقدر جناب دکتر زارع
    سایت قشنگى دارید مطالبش هم جالب وپربار است
    خیلى لذت بردم. موفق باشید

نوشتن دیدگاه

(لازم)

(لازم), (پنهان)

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

TrackBack URL  |  RSS برای دیدگاه‌های‌ این نوشته.


فید مطالب: مشترک شوید!

RSS

دسته‌بندی موضوعی

آرشیو ماهیانه

انجمن‌‌های علمی

سایت‌های تخصصی

پیوندها

اطلاعات